Iraq vs Israel

George W. Bush dixo:

Iraq ten armas de destrución masiva.

Iraq ten un goberno autoritario, baseado nunha importante forza militar, que non respeta os dereitos humáns e practica o xenocidio sobre outros pobos existentes dentro das súas fronteiras, ademais de ter invadido outros estados.

Iraq fai caso omiso das medidas de presión da diplomacia internacional e das resolucións das Nacións Unidas.

Iraq ten petroleo.

Agora, tomemos estas proposicións, cambiemos Iraq por Israel, vexamos se siguen sendo certas, e preguntémonos:

POR QUE O PRESIDENTE EN FUNCIÓNS DOS E.U.A. NON ENVÍA Á SEXTA FLOTA LANZAR OS SEUS MÍSILES AO ESTADO DE ISRAEL?

Investigación?

A raíz de esta anotación, atopada via Microsiervos Ciencia, subo tamén este artigo de Miguel Ángel Sabadell que lin hai un tempo en Muy Interesante.

Da primeira anotación:

En nuestro país un premio Nobel no llegaría a catedrático si sólo hace investigación y no da clases de alguna asignatura de licenciatura. Y esta norma se ha seguido al pie de la letra durante décadas, por no decir siglos, a fin de introducir en el sistema a mediocres “docentes no investigadores”, impidiendo la entrada de investigadores de calidad que podrían en poco tiempo adaptarse a la docencia y contribuir con su investigación a incrementar el nivel de producción científica de nuestras universidades.

No se contratan investigadores fuera de los puestos de funcionarios: profesores titulares o catedráticos. Normalmente en España se dirige un grupo de investigación o se hace la tesis en él, para luego abandonarlo. No hay forma de contratar a un postdoctoral con experiencia que no quiera dirigir un grupo. Las “capas intermedias” no existen. No hay dinero para contratar a personal cualificado de forma permanente.

[O investigador] se cronifica como un ser en minoría de edad, bajo salario, becario permanente, sin fijeza en el trabajo, a la caza constante de dinero para investigar, finalizando todo ello casi siempre en la génesis de un ser desanimado, con pérdida de autoestima, por no decir solitario, taciturno, cansado de la vida (de la profesional al menos).

O segundo hai que lelo enteiro, ainda que falte un anaco ao comezo.

Liberdade

Liberdade, para eles, é poderen facer o que quixeren, mentres nós miramos, asentimos, e non protestamos. Liberdade, para eles, é que a capacidade de actuar sexa decidida por rectángulos de papel de cor verde. Ou violeta en Europa.

Para eles, a liberdade non é un dereito, é un privilexio que se autooutorgan.

A súa liberdade exime de responsabilidade, responsibilidade cara aos outros, cara aos demáis, cara a todos.

Ao que eles chaman "liberdade", eu chamo egoísmo, aproveitamento, inxustiza.

Esa non é a liberdade que eu quero.


Mais sobre a liberdade en Contradiscurso 3.1.

Rebotado (II)

7:30 - Érgome, dúchome, almorzo.
8:10 - Saio de casa.
8:30 - Chego á Coruña
8:35 - Aparco en Zalaeta
8:40 - Chego á sede de Facenda
8:41-9:00 - Espero a que abra Facenda, xa que até as 9 non abre.
9:00 - Paso o control de seguridade.
9:01 - Pregunto en información como facer para conseguir un certificado conforme non teño que facer a declaración. Infórmanme que teño que cubrir un Modelo 01 e entregalo en "Certificados", todo isto na planta baixa, a man esquerda.
9:03 - Collo o Modelo 01. Pago 0'15€, que basicamente serven para cubrir un papel dicindo os teus datos persoais e o que queres, dándoche dereito a ser atendido por unha funcionaria.
9:04 - Comezo a encher o Modelo 01.
9:05 - Remato de encher o Modelo 01.
9:05:30 - Procedo a entregar o Modelo 01 en Certificados.
9:05:45 - Chego a certificados. Aténdeme unha amable (si, esta si) funcionaria.
9:06 - A funcionaria (ou será bolseira?, é moi xoven e demasiado amable para ter plaza definitiva) introduce os meus datos. Hai un erro. Non me pode dar o certificado.

9:07 - A funcionaria descubre, e infórmame, que non me pode dar o certificado porque TEÑO QUE FACER A DECLARACIÓN!!!!

9:09 - A funcionaria, como xa dixen moi amable, mira a causa pola que teño que facer a declaración, dime que é porque os ingresos de cando vou a países anglófonos como monitor aparecen computados como actividades profesionais. Dime un "Lo siento" que pareceu sincero, de feito mirábame con cara de pena.

9:10 - Saio da delegación de Facenda, visiblemente rebotado.



Que saco en claro disto:

1- Teño que facer a declaración pese a cobrar menos de 1400€ no ano 2007.
2- Como é posíbel que unha actividade publicitada como equivalente a unha bolsa, na que vas con seguro privado e non cotizas á Seguridade Social, sexa considerada unha actividade profesional?
3- Como é posíbel que leve 3 anos currando, leve 0 días cotizados á Seguridade Social e teña que facer a Declaración da Renda!?

Proximamente, Rebotado ([esperemos que "e"] III)

Rebotado

bota, bota
la pelota
de una mano
para otra

Estou rebotado, e fun rebotado. Todo pasou hoxe á mañá. Onte á noite descubrín, para a miña sorpresa, que me fora denegada a bolsa do MEC para transporte e matrícula, xa que "Falta la información fiscal del NIF XX.XXX.XXX", que ven sendo o meu.

Como ben sabedes, o meu traballo é unha bolsa de colaboración, coa que cobro menos de 400€ ao mes. Ademais, como é unha bolsa, non cotizo á seguridade social, e nunca fun requirido para facer a declaración da renda.

Ben, pois falta a miña información fiscal. Información fiscal que nunca me fora requerida anteriormente.
De aquí entenderedes por que estaba rebotado.

Agora veredes por que fun rebotado.

Para enterarme de que pasaba, fun preguntar á facultade. De alí, me pasaron ao Lerd, onde me dixeron que pasase a outro cuarto, o Negociado de Bolsas, onde me dixeron que tiña que ir a facenda a:

a) Coller un papel conforme non tiña que facer a declaración.
b) Facer a declaración!!!

Estou e fun rebotado.

Pido mortes crueis para os que inventaron a burocracia.

Mañá vou a Facenda. A ver que pasa.

Caer estando sentado, é posíbel.

Si señores, caer estando sentado é posíbel.

Necesitamos:

Unha cadeira plegábel tal que esta, só que coa parte de abaixo, é dicir, co asento, solto da estrutura metálica.

Unha perna durmida.

O suxeito a caer esvara na cadeira, estando sentado, xa que o asento vai pouco a pouco movéndose cara adiante. Cando o suxeito tenta volver á posición erguida, fai forza nas pernas, mais ao estar unha durmida, o suxeito cae irremisibelmente cara o lado da perna durmida.

Isto pasa. Tende coidado.

Dra.Cameron wins!

Como era de esperar, a doutora Cameron meteulle un set á Dra.Stevens: 6-2.

Un 75% dos visitantes de Deleznabilidades prefiren á Dra.Cameron, e só un 25% á Dra.Stevens.

Deixo imaxes das doutoras ao serenlle comunicadas as novas.