Temos unha visión

Tivemos unha visión

Na escuridade da desesperanza tivemos unha visión. Acendimos a luz da esperanza. E non se extinguiu.

No deserto do desalento tivemos unha visión. Prantamos a árbore do valor. E floreceu.

No inverno da servidume tivemos unha visión. Derretimos a neve do letargo. E o río da resurrección dela naceu.

Mandamos a nosa visión nadar coma un cisne no río. A visión tornou realidade. O inverno tornou verán. A servidume tornou liberdade. E isto vos deixamos como herdanza.

O! xeracións da liberdade, lembrádenos, a nós, xeracións da visión.

Tradución libre do poema
"We saw a vision",
de Liam Mac Uistin,
tal e como se pode ver nos
Gardens of Remembrance,

"dedicated to those who gave their lives
in the cause of Irish freedom".

Deathlists: Primeiro impacto...

Ola xente, actualizo rapidamente para dicir que a 14 de setembro, no noveno mes de Morte e Destrución '09, prodúcese o primeiro acerto das listas presentadas...

Onte, dezanove anos despois da súa morte e resurrección en pantalla, morreu Patrick Swayze.




Polo tanto, Oink! anótase o seu primeiro punto. Aínda quedan 3 meses ata que remate o xogo. Sorte aos participantes.

Edgar Allan Poe

A UT de Austin acaba de dixitalizar toda a súa colección de manuscritos e demais sobre Edgar Allan Poe.

Mirádeo aquí.

Por certo, permitome enviarvos a unha imaxe de Poe que de seguro non coñeceredes...

(Via: BoingBoing)

Manuel María

Onte fixéronse cinco anos da morte do máis prezado dos poetas galegos contemporáneos: Manuel María

Digo máis prezado, mais debería dicir, ante todo, que é o poeta máis necesario, un dos que mellor soubo describir a realidade e, sobre todo, dar VOZ realmente a esta Galiza aldraxada e agredida, está Galiza que agora máis que nunca, cando algúns están tentando darlle a estocada mortal en forma de silenciamento definitivo da súa voz, temos que lembrar que

"Galiza somos nós
a xente maila fala
se buscas a Galiza
en ti tes que atopala".

Asistín a un acto onte no Teatro Rosalía en lembranza do poeta, e non me gustaría deixar a miña particular lembranza sen copiar os dous poemas que pecharon o acto de onte, de especial relevancia na actualidade, un sobre o amor á terra, e outro, un canto de esperanza do que todos debemos tomar nota:

Canción do intre de ollar á propia terra


Ergo os ollos namais polo lecer
de mirar a nai terra tan fermosa
¡Galiza para vivir, para morrer;
terra túa e máis miña, terra nosa!

Terra clara e escura, ingrata e nobre.
Terra pobre, sinxela e complicada.
Raíz da que vimos, teito que nos cobre;
nai indiferente, xorda, patria amada.

Estou sobre ti, ben sei, sen merecerte,
tripando o teu chao, o teu torrón.
A miña alma é pequena para quererte;
é pequeno, para amarte, o corazón.

Homes e terras fante a ti, Galiza;
ti es mar, terra, homes, ruín sorte.
¡Galiza na tristura e na lediza,
xogándote a ti mesma a vida ou morte!

Canción para agardar un novo día


Non podemos durmir, anque é de noite,
porque temos que chamar polos irmaos,
anque a sombra e o vento nos escoite,
anque nos aten espírito, pés e maos.

Anque o noso carro parta polo eixe
e coma o demo: beleza e poesía.
Anque o sono nos ronde e non nos deixe
saír cara ao sol, á luz do día.

Non podemos durmir, anque a canseira
nos peche o corazón, ollos e mente.
Temos que despertar. E nesta xeira
berrarlle a todo o mundo, a toda a xente:

"¡Estamos enterrados entre nebras,
estamos afogados entre prantos!
¡Temos que basoirar todas as tebras,
sepultar os arrepíos e os espantos!

¡Temos que encamiñarnos para o albor
e andar polo chao con pé seguro!
¡Temos que sementar amor e máis furor
para colleitar esperanza e máis futuro!"

Un pouco de música relaxante...

Agora que o Dani abandonou definitivamente o seu blogue... ¬¬ pois vou subir dúas cancións que descubrín nel e que son moi acaídas a estes días de exames, nervios e demais.

Relaxadevos, pechade os ollos... e deixádevos levar.

Phoenix - North

Explosions in the sky - Your hand in mine

Blogday 09

Disque hoxe é o Blogday, e disque cada blogue ten que recomendar outros 5...

así que alá vou:

1.Capítulo 0. O decano do blogomillo é unha referencia en divulgación cultural con afán conservador e en roteiros. Un básico.

2.Fronteras. Blogue sobre curiosidades da xeografía que para un freak dos mapas coma min é indispensable.

3.Crónicas dunha cámara. O relato dunha volta ao mundo. Atención: crea envexa (sana). Engancha.

4.Listverse. Os top10 máis curiosos, divertidos ou sorprendentes.

5.Treehugger. Ecoloxismo, conservación. Descubrino aínda hai pouco e enganchoume.

Os criterios para a confección da lista foron incluir blogues non demasiado coñecidos (a Microsiervos ou a Fogonazos sobranlle as visitas) e non incluir blogues de amigos ou colegas, por non crear posibles malos rollos de "incluíches a tal e non a min". Se queredes ver os seus blogues, mirade á dereita.

Disfrutade do blogueo!

Explotación turística do medio natural... ASÍ NON!

Levaba xa varios meses bastante emocionado coa nova de que había unha nova ruta ao Pindo desde o encoro de Mazaricos, que permitiría facer unha macroruta circular que saíse do Pindo e chegase ao Ézaro desde arriba... algo parecido a isto:

Roteiro

Pois ben, como ben din aquí, certa asociación cultural (?) de Mazaricos foi a encargada de marcala, con técnicas pouco invasivas e demais. Vamos, un exemplo de como se teñen que facer as cousas.

Cal é o problema??

Pois que na base da Moa TALARON un piñeiral para facer unha área de descanso!! con mesiñas!! xa que unha vez ao ano fan alí unha barbacoa (en Xullo, o cal teoricamente está prohibido) coa CaixaGalicia (xa era raro que non estivesen estes por aquí) e a xente se queixaba de non ter mesas...

Xa postos, porque non poñen un telescopio de mirar as vistas no cumio? E un Opencor ao lado dos restos do Castelo?

Non. Así non. Eu non quero rutas de senderismo se van ser igual de invasivas que unha autoestrada. Ese non é o camiño a seguir. E iso deberiao saber especialmente unha asociación cultural.

Por outra banda, ten moito delito que o autorice unha consellería de medio rural que non se lembra que o Pindo é un LIC que está na rede Natura.

Pido por favor que difundades esta barbarie!

Saquei a info, e podedes ver fotos da burrada, aquí:
Ézaro en Fotos
Que pasa na Costa