Pequenos placeres...

A marca de sopas instantáneas Cup-a-soup fixo unha lista de 50 pequenas cousas que nos aledan a vida...


A lista é esta:

Top 50 greatest little pleasures in life

1.A good night's sleep

2.Finding a forgotten tenner in your pocket

3.Cuddling up with a partner in bed

4.Crying with laughter

5.Having a lie-in

6.Sleeping in newly laundered bedding

7.Getting a bargain

8.Making someone smile

9.Catching up with an old friend

10.Laughing at things that have happened in the past

11.Eating a Sunday roast with your family

12.Someone saying you look nice

13.Curling up on the sofa with a good book and a hot drink or soup

14.Discovering you've lost a few pounds

15.Breakfast in bed

16.Waking up thinking it's a work day and then realising it's the weekend

17.A random person smiling at you in the street

18.Looking through old photo albums

19.Eating a takeaway

20.First snow fall of the year

21.Singing your heart out to your favourite song in car

22.Having lunch with friends

23.Listening to a baby laughing

24.Having a massage

25.Reading a book or listening to your iPod on holiday by the pool

26.Playing in snow

27.Finding a pair of jeans that fit perfectly

28.Being chatted up

29.A girly-night in

30.A pampering session at home

31.The smell of freshly cut grass

32.Sitting in the pub with your friends

33.Looking at a baby asleep in a cot

34.Waking up in a room with an amazing view

35.Clothes shopping

36.Receiving a letter from a friend

37.Fitting into an old pair of jeans again after losing some weight

38.Staying up all night getting to know someone special

39.Your mum's cooking

40.Getting dressed up for a night out

41.Watching a live band

42.Drinking a cold beer after work

43.Browsing in a secondhand book shop

44.Going to the cinema

45.Getting a new hairstyle

46.Your queue being the quickest in the supermarket

47.The cold side of the pillow

48.Watching a DVD

49.Getting tipsy

50.Popping bubble wrap


Que opinades? eu quedome co de durmir nunha cama mudada (6) e o de cantar a canción a berros no coche (21) fáltame o momento da primeira choiva despois do verán.

De señoritos e aldeáns

Estou farto.
Farto de escoitar falar de pijeríos e señoritadas por ser de "cidade". Farto de escoitar de coloretes e argollos por ser de "aldea".
Farto de que nunha enumeración A Coruña-Vilaboa-Celas-Algunha aldeíña de Celas sempre o seguinte sexa "aldeán" e o anterior "señorito".

Son mellor por ser fillo de obreiro e non de labrego? Porque miña nai traballe nun Gadis e non no CorteInglés? Por non ter os coloretes marcados nas meixelas todo o ano? Por ser da Coruña e non de Lugo?

Non. O problema é que na enumeración, o propio lugar teno que ocupar a palabra "gilipollas". Gastamos os cartos en que Viladearriba teña a ParisdeNoia para ser mellor que Viladeabaixo, só para que o ano seguinte Viladeabaixo traia á Panorama.

Que ten de mellor ser de vila que ser de aldea? Que os de aldea son tal son cual... serán, pero tamén pode que sexan mellores ca ti.

Guiándonos por estereotipos en vez de mirar ás persoas. Tendo enfrontamentos inútiles en vez de unirnos nos problemas comúns. Minifundismo sociolóxico. Así nos vai.




PS-Sinto o ton pesimista desta entrada, pero ás veces unha conversa de sobremesa pode causar tal decepción e rebote como para que sexa necesario expresalo todo nun post.

Acabouse o que se daba...

Hoxe chegan á súa fin 6 meses de descanso.

E sobre todo, de viaxes:

As Pontes
Chantada 100000 veces
Belesar
Seixo Branco
Torrentes de Mácara, Castelo de Pambre
Petroglifos do Farelo
Palas 50000 veces
Valdeorras e Teixedal de Casaio
Pontedeume e Cabanas 50000 veces
Lugo
Compostela 25000 veces
Estorde
A Guarda
Ferrol
Dublín
Vigo
San Andrés de Teixido e Serra da Capelada
Allariz
San Paio de Narla

Grazas aos e ás que me acompañaron nestas viaxes.

...vémonos nos corredores!!

Feliz? Nadal

Eu paso bastante de Nadales... así que...

Pois iso...

22

Petricor

Hoxe puiden sentir un deses placeres dos sentidos que probablemente non valoramos o suficiente. Foi o olor, o placer para o olfato, o máis esquecido dos sentidos, que supón a primeira choiva caída despois do verán. Ese olor que inaugura o outono e que augura novas sensacións, magostos, caída das follas...



Este olor tan característico ten nome: chámase petricor, do grego Petros (pedra) e Ikhor (o fluído que corre a través das venas dos deuses).

O petricor fórmase a partir de aceites vexetais exudados polas plantas durante os períodos de sequía, que quedan pegados ás rochas e só se liberan ao aire coa chegada das primeiras choivas despois do verán.

Graduación

Caros e caras lectores,

hoxe gradúome, hoxe pode dicirse que remato unha etapa da miña vida... malia que aínda non estou licenciado (ai esa nota de Lite V cando sairá...!!) a vida na facultade dunha promoción rematou, e agora somos lanzados, cal pitiño de ave, ao abismo dos cantís para tentar voar sós ou bater contra as rochas no intento.

Agora tocaría unha reflexión profunda sobre os anos na facultade... mais vou pasar. Creo que todo o mundo que le este bloguiño xa sabe o que me aportou a miña estadía na pindirica da Zapateira. Amigos, colegas, unha moza boa como un mundo, unha dedicación, unha vocación e até unha forma de ver o mundo, ou unha axuda para que a miña forma de ver o mundo sexa a que teño actualmente.

Hoxe ás 18.30h terá lugar o acto de graduación... falarán o outro Luis por inglesa (imos previdos) e Samoel por galega (o público adórate!).

Despois, pinchiños, tomarlle algo, cear e encher; que para algo esta é, teoricamente, a nosa última (esperemos que non derradeira) festa universitaria.

Remato agradecendo a todos (compañeiros, profesores, xente que coñecín por estar na facultade...) os que me fixeron pasar bos momentos durante estes catro anos... algúns marcharon, e recibimos novas de cando en vez; outros non sabemos deles; outros non virán hoxe; mais á maioría que si van estar só lles teño que dicir:

Graciñas!

e...

vémonos hoxe á noite!

Ateismo

Tuvo que ver con ello [a dúbida sobre a verocidade literal da Biblia] la difusión de la teoría darwinista, a partir de la década de 1860, sobre todo la idea de que el mundo había evolucionado durante muchos millones de años. Si la humanidad surgió gradualmente de una serie de especies inferiores, entonces quedaba muy poco sitio para la Creación y otros hechos que se relatan en el Génesis.

(JENKINS, Philip (1997) Historia de los Estados Unidos. Madrid:Alianza Editorial p.253)


Ten coña que mentres fago a recensión do libro de Historia de Estados Unidos atope o motivo que me levou a ser ateo. Eu decidín que algo cheiraba mal na cidade do Vaticano cando con oito anos, lendo un libro sobre dinosaurios, vin que se extinguiran hai 66 millóns de anos. E dinme conta que 66 millóns de anos non cabían nos sete días nos que Deus creou o mundo segundo o Génesis. Así que decidín que rexeitaba todo iso, e nin a comunión fixen.

A min salvoume un libro de dinosaurios. O que é triste é que ese libro de dinosaurios non puido ser lido no estado de Kansas, USA, de 1999 a 2001 e de 2005 a 2007. (+ info)

Como xa dixen outras veces, para unha cidadanía acrítica non hai nada mellor que fomentar a ignorancia. En Washington e en Roma sábeno ben.

Grandes pensamentos durante momentos de estudo na Xoana Capdevieille

-Non me gusta que se senten ao meu lado cando poderían deixar un sitio por medio.

-As mesas nas que non da o sol son as primeiras en encherse.

-Tio, non lle des bicos á rapaza, ela está facendo un traballo e aínda que non a vexas, cando te apartas pon cara de "xa está outra vez este".

-Por que as máquinas son máis baratas aquí? Auga a 40 ct!

-Un enchufe para seis postos, ou o pistolero máis rápido do Oeste (de Europa).

-Non, non veñas aquí! Non! Agghhh! outro día máis cunha pija na mesa!

-Folios? Que folios? Cando eu cheguei xa non había nada!, ou unha idea que non me importaría levar a cabo.

-Placas negras, trampa mortal.

-U-la fonte do wifi? ou xogos na Capdevieille.

-Sombraaaaaaaaa! Queremos sombraaaaaa!

-Pero ti, tes un colchón ou que? chego e estás, marcho e quedas!

-Ostia, por que o rato non se move? Ostia, pero se está gardado! Entón que teño na man?...

-si, era o móbil.

A estudar!

Bueno xentiña que le este blogue pouco e mal actualizado... informo de que ainda vai estar menos actualizado por mor de ese mal que afecta aos estudantes e que se chama: Exámenes de Xuño!(Aínda que este ano sexan en maio).

A primeira volta de exames remátoa o 5 de Xuño, e despois diso só me quedarían 2 materias para o resto do mes... o malo é que esta semana é forte de carallo.

Noutra orde de cousas, cóntovos que me deron (a medias con Marcos) o premio de tradución inglés-galego na II edición dos Premios de Tradución Científico Técnica da Facultade de Filoloxía.

Nada máis, prezados lectores.

Un saúdiño!

TOO many rivers to cross

Many rivers to cross
But I can't seem to find my way over
Wandering I am lost
As I travel along the white cliffs of dover

Many rivers to cross
And it's only my will that keeps me alive
I've been licked, washed up for years
And I merely survive because of my pride

And this loneliness won't leave me alone
It's such a drag to be on your own
My woman left me and she didn't say why
Well, I guess I'll have to cry

Many rivers to cross
But just where to begin I'm playing for time
There have been times I find myself
Thinking of committing some dreadful crime

Yes, I've got many rivers to cross
But I can't seem to find my way over
Wandering, I am lost
As I travel along the white cliffs of Dover

Yes, I've got many rivers to cross
And I merely survive because of my will...

April... (T.S.Eliot)

I. The Burial of the Dead

April is the cruelest month, breeding
Lilacs out of the dead land, mixing
Memory and desire, stirring
Dull roots with spring rain.
Winter kept us warm, covering
Earth in forgetful snow, feeding
A little life with dried tubers.
Summer surprised us, coming over the Starnbergersee
With a shower of rain; we stopped in the colonnade
10 And went on in sunlight, into the Hofgarten,
And drank coffee, and talked for an hour.
Bin gar keine Russin, stamm' aus Litauen, echt deutsch.
And when we were children, staying at the arch-duke's,
My cousin's, he took me out on a sled,
And I was frightened. He said, Marie,
Marie, hold on tight. And down we went.
In the mountains, there you feel free.
I read, much of the night, and go south in winter.

What are the roots that clutch, what branches grow
20 Out of this stony rubbish? Son of man,
You cannot say, or guess, for you know only
A heap of broken images, where the sun beats,
And the dead tree gives no shelter, the cricket no relief,
And the dry stone no sound of water. Only
There is shadow under this red rock
(Come in under the shadow of this red rock),
And I will show you something different from either
Your shadow at morning striding behind you
Or your shadow at evening rising to meet you;
30 I will show you fear in a handful of dust.
Frisch weht der Wind
Der heimat zu
Mein Irisch kind,
Wo weilest du?
"You gave me hyacinths first a year ago;"
"They called me the hyacinth girl."
--Yet when we came back, late, from the hyacinth garden,
Your arms full, and your hair wet, I could not
Speak, and my eyes failed, I was neither
40 Living nor dead, and I knew nothing,
Looking into the heart of light, the silence.
Öd' und leer das Meer.

Madame Sosostris, famous clairvoyante,
Has a bad cold, nevertheless
Is known to be the wisest woman in Europe,
With a wicked pack of cards. Here, said she,
Is your card, the drowned Phoenician Sailor.
(Those are pearls that were his eyes. Look!)
Here is Belladonna, the Lady of the Rocks,
50 The lady of situations.
Here is the man with three staves, and here the Wheel,
And here is the one-eyed merchant, and this card,
Which is blank, is something that he carries on his back,
Which I am forbidden to see. I do not find
The Hanged Man. Fear death by water.
I see crowds of people, walking round in a ring.
Thank you. If you see dear Mrs. Equitone,
Tell her I bring the horoscope myself;
One must be so careful these days.

60 Unreal City
Under the brown fog of a winter dawn,
A crowd flowed over London Bridge, so many,
I had not thought death had undone so many.
Sighs, short and infrequent, were exhaled,
And each man fixed his eyes before his feet,
Flowed up the hill and down King William Street
To where Saint Mary Woolnoth kept the hours
With a dead sound on the final stroke of nine.
There I saw one I knew, and stopped him, crying, "Stetson!
70 You who were with me in the ships at Mylae!
That corpse you planted last year in your garden,
Has it begun to sprout? Will it bloom this year?
Or has the sudden frost disturbed its bed?
Oh keep the Dog far hence, that's friend to men,
Or with his nails he'll dig it up again!
You! hypocrite lecteur!--mon semblable!--mon frère!"

via

Multado

Efectivamente chegoume unha multa a casa, mellor dito, chegou o requerimento de identificación do condutor do vehículo implicado na infracción.

O problema é tal infracción:
O 17 de Xaneiro, indo buscar a Marcos a Pontedeume, pola AP9-F saíndo do túnel de Campolongo, vin, por primeira vez, unha sinal avisando de que era un tramo limitado a 90 Km./h.
Tamén vin que xusto ao lado do sinal, había un coche patrulla.

Eu pensei que non podería ter tan mala sorte de que me saltase o radar, pois non ía rápido (125, segundo a carta), máis si que me pillaron.

Agora chega o asunto, a sinal está nunha costa abaixo, despois dun túnel e foi instalada nalgún momento recente. De feito, esta sinal non debeu parecer suficiente, porque en febreiro decidiron reforzar a sinalización, xa dentro do túnel.

O día que me multaron, non había tal sinalización. E o sinal, mal posto, e en plena aceleración nunha baixada despois da limitación dun túnel, non é que fose moi visíbel desde dentro do túnel, nin permitise frear en condicións de seguridade para alcanzar a velocidade limitada ao pasar xunto del.

O que me pregunto é:

Por que había un radar alí, xusto os primeiros días de posto o sinal, tendo este unha visibilidade mínima etc.?

Pois porque as veces, bastantes veces, as patrullas de tráfico non buscan concienciar, buscan recaudar. Eu véxoo así.

Pagarei a miña multa, sacaranme os dous puntos, pero non estou contento. Volvín pasar por alí outras veces, xa coa velocidade controlada ao coñecer a limitación, e non volvín ver coches patrulla. Será que os condutores xa o sabían e ao non coller os suficientes liscaron. Dame igual. É moralmente deleznable multar ao cambiar a sinalización dun lugar. Fixérono en Alfonso Molina ao cambiar a saída da N-550. Faránno máis veces, pero iso non quere dicir que estea ben.

Primeira racha...

Pois si, xa fixen 2:

Gramática, luns, ben.

Lingua 6, hoxe, xoves, regular.

Estou mallado.

Durante estes días pensei en subir varios artigos:
-Como "O único periódico independente de Galicia" manipula as enquisas poñendo os datos das segundas porcentaxes como os titulares.
-Como ese mesmo periódico une "poco" con "nada" unhas veces e "poco" con "bastante" outras...
-Como James Bond vive en Madrid.

E outros que acabarei subindo. Novos e marabillosos posts proximamente.

En breves vou ir traballar. Hoxe durmín 4 horas. E pola noite festa.

Un saúdo!

A chapar!

Ata o 29 non volverei por aquí. Mentres tanto, sede felices!

Nota mental

Se o cine francés me deixa chafado, por que non podo deixar de velo?

Traballos...

Traballos da carreira que teño que facer en Xaneiro

Traballo grande de Lite Australiana: "Tabboo and (self-)repression in the (mis-)construction of an Australian National Identity".

Traballo grande de Lingua Inglesa 6 (Variedades do Inglés): "A lingua de Trainspotting"

Traballo pequeno de Lingua Inglesa 6: "Os dialectos irlandeses de "O vento que axita a cebada".

Traballo pequeno de comparativa de Narrativa Breve.

Proxecto de Lingua Inglesa: "Emmo".

E xa está. Ando agobiado.

Rebotado (II)

7:30 - Érgome, dúchome, almorzo.
8:10 - Saio de casa.
8:30 - Chego á Coruña
8:35 - Aparco en Zalaeta
8:40 - Chego á sede de Facenda
8:41-9:00 - Espero a que abra Facenda, xa que até as 9 non abre.
9:00 - Paso o control de seguridade.
9:01 - Pregunto en información como facer para conseguir un certificado conforme non teño que facer a declaración. Infórmanme que teño que cubrir un Modelo 01 e entregalo en "Certificados", todo isto na planta baixa, a man esquerda.
9:03 - Collo o Modelo 01. Pago 0'15€, que basicamente serven para cubrir un papel dicindo os teus datos persoais e o que queres, dándoche dereito a ser atendido por unha funcionaria.
9:04 - Comezo a encher o Modelo 01.
9:05 - Remato de encher o Modelo 01.
9:05:30 - Procedo a entregar o Modelo 01 en Certificados.
9:05:45 - Chego a certificados. Aténdeme unha amable (si, esta si) funcionaria.
9:06 - A funcionaria (ou será bolseira?, é moi xoven e demasiado amable para ter plaza definitiva) introduce os meus datos. Hai un erro. Non me pode dar o certificado.

9:07 - A funcionaria descubre, e infórmame, que non me pode dar o certificado porque TEÑO QUE FACER A DECLARACIÓN!!!!

9:09 - A funcionaria, como xa dixen moi amable, mira a causa pola que teño que facer a declaración, dime que é porque os ingresos de cando vou a países anglófonos como monitor aparecen computados como actividades profesionais. Dime un "Lo siento" que pareceu sincero, de feito mirábame con cara de pena.

9:10 - Saio da delegación de Facenda, visiblemente rebotado.



Que saco en claro disto:

1- Teño que facer a declaración pese a cobrar menos de 1400€ no ano 2007.
2- Como é posíbel que unha actividade publicitada como equivalente a unha bolsa, na que vas con seguro privado e non cotizas á Seguridade Social, sexa considerada unha actividade profesional?
3- Como é posíbel que leve 3 anos currando, leve 0 días cotizados á Seguridade Social e teña que facer a Declaración da Renda!?

Proximamente, Rebotado ([esperemos que "e"] III)

Rebotado

bota, bota
la pelota
de una mano
para otra

Estou rebotado, e fun rebotado. Todo pasou hoxe á mañá. Onte á noite descubrín, para a miña sorpresa, que me fora denegada a bolsa do MEC para transporte e matrícula, xa que "Falta la información fiscal del NIF XX.XXX.XXX", que ven sendo o meu.

Como ben sabedes, o meu traballo é unha bolsa de colaboración, coa que cobro menos de 400€ ao mes. Ademais, como é unha bolsa, non cotizo á seguridade social, e nunca fun requirido para facer a declaración da renda.

Ben, pois falta a miña información fiscal. Información fiscal que nunca me fora requerida anteriormente.
De aquí entenderedes por que estaba rebotado.

Agora veredes por que fun rebotado.

Para enterarme de que pasaba, fun preguntar á facultade. De alí, me pasaron ao Lerd, onde me dixeron que pasase a outro cuarto, o Negociado de Bolsas, onde me dixeron que tiña que ir a facenda a:

a) Coller un papel conforme non tiña que facer a declaración.
b) Facer a declaración!!!

Estou e fun rebotado.

Pido mortes crueis para os que inventaron a burocracia.

Mañá vou a Facenda. A ver que pasa.

Largo ou Curto??

ou








VOTE!
E xa aviso, afeitarme non me afeito!!