Dario Villanueva: Excusatio non petita, accusatio manifesta

...

De ese espíritu viene, sin trampa y engaño, la declaración de Bolonia, y los que estuvimos allí por nuestras respectivas Universidades no lo olvidamos. Obviamente, digo Bolonia o el parto de los montes no para desmerecer aquel hito, sino para subrayar que aquel documento pone simplemente en las firmas de los ejecutivos -es decir, los ministros- lo que las comunidades académicas veníamos exigiendo: que cuanto antes la Europa del Siglo XXI fuese, a estos efectos, como la del Medievo. Léase sin anteojeras aquella declaración y solo se verá en ella la demanda de un sistema de titulaciones fácilmente comprensible y comparable para que nuestros ciudadanos pudiesen transitar sin trabas por las universidades y ejercer profesionalmente en los Estados miembros.

Nada hay, como algunos pretender hacer ver a la opinión pública, de privatización, mercantilización o rígida uniformización de los estudios, por no hablar de la supuesta tiranía de procedimientos tendentes a la burocratización pedagógica de la enseñanza. Sorprende la ceguera de quienes ven pasar ante su puerta el tren de una Historia mejor y tuercen la cabeza como si no fuese con ellos. Parafraseando a Arthur Miller: volverán los reaccionarios, pero se fingirán progresistas. Las reticencias que suscita esa razonable utopía convertida en proyecto que es la unidad europea suele resumirse en una frase esgrimida como lema lapidario e irrebatible, que no necesita más explicaciones: la Europa de los mercaderes. Pero la declaración de Bolonia significa un paso más, irrenunciable, en algo completamente distinto: la Europa de las Universidades, factorías insustituibles para la Sociedad del conocimiento.

Artigo completo no País:

Señor Villanueva, sabendo que vostede é catedrático de teoría da literatura e literatura comparada, non terá vostede problema en entender o significado da locución latina que da título a esta entrada. A vostede ninguén lle pediu este artigo alabando as supostas bondades do marabilloso sistema de Bolonia. E precisamente porque ninguén llo pediu, sinala vostede a verdade, que esas supostas bondades non son tales.

Señor Villanueva, vostede mesmo o di: "Factorías", fábricas, fábricas de cidadáns acríticos, forza de traballo equipada exclusivamente para facer unha tarefa, "carne de cañón" disposta a ser empregada polas empresas, grazas a uns planos de estudo que, simplificando, SI uniformizan (60 créditos comúns a un rama de coñecemento, ex: "Humanidades"), que si privatizan (non hai máis que ver a progresiva toma de poder de certo banco nas universidades galegas), e que si mercantiliza, xa que hai que presentar os títulos dacordo co seu potencial valor no MERCADO.

Señor Villanueva, non torcemos a cabeza porque non vaia con nós, torcemola porque si que vai. Ese tren (para vostede da historia mellor, para min da historia mellor para o capital) é un tren que non nos gusta e que prefeririamos que quedase esquencido, nunha vía morta, xunto co neoliberalismo que o inspira.

A Timeline dos Memes!

Hoxe teño que escribir dous artigos, porque isto que atopei (en Microsiervos) é grandiosérrimo!!

A Timeline de todos os Memes que circularon e circulan pola internet adíante!

A botarse unhas risas!

Fin do Mundo, non graciñas!!

Bueno, que xa que tanto din de fins do mundo, por colisións, podemos estar tranquilos que en dous meses non imos morrer...


O que si, entre mentres, botaremos uns risos con todos os experimentos que dixeron nos ían matar.

Aínda así, boto en falta o mais grande, aquel que máis risas causara: Cando Paco Rabanne (pre)dixera, a partir de Nostradamus, que a MIR caería sobre París durante un eclipse de sol, en 1999.

Grandes profecías, e mentres nós a enchoupar de merda o mundo...

"La" Wikipedia ... libre?

Se algunha vez vos parastes a mirar as miñas ligazóns, veredes que teño a Galipedia e a Wikipedia en Inglés. Chama a atención: Por que non a Wikipedia en Castelán?

A Wikipedia alardea de ser unha Enciclopedia libre, na que cada quén pode escribir o que quixer, e así o fixen en moitas ocasións, primeiramente na Galipedia, logo en artigos sobre Galiza na Wikipedia en Castelán e posteriormente, para practicar o inglés, na Wikipedia en Inglés.

Conto isto, porque, xa hai ben tempo, decidín que non colaboraría na Wikipedia en Castelán. Por alí polo 2005 vin con sorpresa como ao xa coñecido caso de La Coruña, que tanto dano me facía na vista, sumárase a corrección do meu artigo sobre Culleredo. Culleredo xa non era Culleredo, era Cucharedo.


1. A Toponimia, a deturpación e a excusa.

Porén, malia non colaborar, seguin entrando nas discusións, a lelas, e a sorprenderme cos marabillosos argumentos dos "Lacoruñesistas":
Primeiro, os recursos de SirPacoDoVaticano contra as resolucións do TSXG, e mais tarde, cando os recursos caeron/foron retirados, argumentando que na Wikipedia non importa a oficialidade, senón o uso ( e pervertindo un argumento da Gramática Descritivista, by the way). A xustificación dos administradores para isto é que fóra do estado español ninguén usa a forma A Coruña e que, ao ser a Wikipedia en Castelán destinada a todos os países castelán-falantes, non se debía usar A Coruña).

Vemos así, como a Wikipedia usa a legalidade vixente mentres que lle interesa, despreciándoa despois e facendo unha argumentación "fóra do estado español ninguén usa a forma A Coruña" que, de aparecer nun artigo, sería tachada, seguindo o argot Wikipedista, de Punto de Vista non Neutral, e información non contrastada, e, polo tanto, borrada.

Malia isto, e por se aínda non chegara, tamén se usa "Junta de Galicia", un esperpento xustificado porque na versión en español do actual estatuto aparece esta forma.

Neste caso, como o argumento do uso xa non vale, nos volvemos prescriptivistas e tiramos da tradución dun estatuto como argumento marabilloso. Todo sexa pola castelanización das mentes.


2. A ocultación e a censura.

Ademáis deste caso de falta de respeito pola variedade lingüística, a Wikipedia posúe outros marabillosos trazos característicos que non debemos esquecer:

A Wikipedia Española fai uso da Historiografía Española, ou Españolista, ou Españoleira. A de Pelayos e Isabeles, Una Grande y Libre e Santiago y Cierra España. Así, ocúltanse os argumentos da Historiografía Galega sobre aspectos como o Reino Suevo, que se ven marxinados no seu tratamento na Wikipedia.

A Wikipedia Española leva a cabo unha censura de toda corrente non acorde coa política dos administradores, co coñecido exemplo da consideración de Rebelion.org como fonte non neutral, e, polo tanto, non válida.
Porén, sitios como LibertadDigital son considerados neutrais e válidos, e páxinas da Wikipedia son creadas (e validadas) grazas á DES-información aparecida neses sitios.


Conclusión:

Así, a Wikipedia, a enciclopedia "libre", vése arrastrada do seu soño utópico ao fango da realidade, da manipulación, e da perda de prestixio, xa que a censura, nos tempos de internet, máis que ocultar, produce riso.


Ligazóns:

Normativa da Wikipedia no tocante a Toponimos, ou de como vale máis a web de La Razón que o uso dos habitantes dun lugar.

A galería dos horrores, ganadora do I campeonato estatal de sitio con maior número de erros por kilopíxel cadrado.

Bloqueo de Rebelion.org

Vamos oh!

Como dixo Iago noutro sitio (a de Xabier):

Parecen os nenos repugnantes do colexio… como non gaño, non xogo máis.

Por Dios!

"No es programa para viejos"

Onte, mais que nada porque son semi-insomne e porque non botaban nada interesante pola tele, (bueno, si, e porque tiña curiosidade) vin ese debate? programa de confesións? espectáculo? late-night? bueno o "No es programa para viejos". Para aqueles que non o viran, resumo rápido:

O conto é que xuntan 100 xóvenes nun plató, que se poñen falar sobre o tema do día (onte, sexo), coa "xenial" Patricia Gaztañaga. Entre eses 100 xóvenes, 6 fan un debate 3 contra 3 sobre un tema destacado, no que os demáis participan de cando en vez. Ademáis destes xóvenes, hai unha zona de adultos, con supostos expertos no tema, dous videobloggers representando posicións enfrontadas, e un co-presentador "graciosete" (insoportable) que introduce os "mellores" comentarios que se deixan no foro de internet, e outras gilipolleces variadas.

Elementos do programa:

O casting:
Non ten termo medio. Ou legionarios de Cristo Rei ou un que se tira a 5 nun día (incluíndo prostitutas) sen ningún tipo de protección. É representativo? Dubidoso... está claro que ademáis de xente que dea en cámara ten que haber polémica... e se perde a unha importante porcentaxe de xente que non é interesante. Os videobloggers representan dúas tendencias, digamos conservadora//liberacionista, sendo ambos bastante exaltados.

O debate:
No debate falaron de se se debía esperar a ter sexo ata o matrimonio... tres numerarios do Opus (ou non, pero parecían) versus o descerebrado do que falei que a andaba metendo sen condón en todos lados, tivera un fillo e deixara tirada á nai, e, en xeral, só pensaba en foder sen importarlle as consecuencias para el//para os demáis. Gran momento no que unha numeraria do Opus dixo que "revolucionario es quien va contra la mayoría, yo voy contra la mayoría, así que yo soy revolucionaria", mostrando ata que punto se pode subvertir un concepto.

Os datos:
Os 100 rapaces foran previamente consultados sobre prácticas sexuais e demáis. Ao ser 100, quedaron preciosas porcentaxes "representativas", que foron empregadas no programa.

Os argumentos da parte liberacionista:
Aínda que pobres, (especialmente a conclusión da videoblogger), houbo algún argumento válido, especialmente o dunha rapaza que dicía que se había sexo sen protección era porque os xóvenes querían, se arriscaban a elo. Por suposto, houbo outros argumentos, xustificándose por desinformación, ou botándolle a culpa aos país... vamos.

Os argumentos da parte conservadora:
Aquí é onde máis me podo extender, sobre todo gracias a un maravilloso videoblogger exaltado que me provocaba dor de cabeza desde o seu punto de vista de moral nacionalcatolicista.

1. A falta de pudor
Dicía o tipo que hábía unha total falta de pudor entre os rapaces, que como podían falar de sexo en público etc.. homiño: están no programa para iso! Nin é o primeiro programa no que se fala de sexo en público, nin os rapaces están aí porque sí, están aí porque fixeron un casting, e algo cobrarán.
Está claro, iso sí, que representas totalmente ao teu punto de vista moral, que ve o sexo como algo sucio, que debe permanecer oculto, ao que unías a túa permanente identificación de falta de pudor con falta de valores morais e éticos.
A min, persoalmente, que unha teoría ética persoal xire ao redor da idea do pudor causame bastante tristeza.

2. Aborto = morte.
Dicía este home, xunto cos numerarios, que o aborto é unha comodidade e que era asesinato e demáis, e promovían a abstinencia e demáis ghaitadas. O aborto non é delito, é dereito, e non me extendo máis.

3. Identificación de sexualidade activa con falta de outros obxectivos e a ignorancia.
Outro argumento era que estes xóvenes por falar da súa activa sexualidade abertamente non tiñan outros obxectivos na vida, eran todos ignorantes, non estudiaban nin traballaban e, palabras textuais: "tienen un cerebro planito con forma de pene o vagina y nada más". Ademáis, extendían este argumento a toda a xeración de xóvenes: "si esta generación me va a pagar la jubilación, yo me voy del país". Dentro da liña nacionalcatolicista, agora resulta que todo contacto sexual mata neuronas... tamén dicían que a masturbación te deixa cego e que as mulleres se podían quedar preñadas por darse un bico.

4. Identificación da sexualidade activa coa falta de valores morais.
Dentro da mente obtusa e reprimida destes defensores da moral nacional-catolicista, chegouse a dicir que a "promiscuidade", ou, mellor dito, calqueira tipo de relación sexual non validada por unha unión, entrañaba falta total de valores morais//éticos.
Digo mente obtusa e reprimida, porque, que ten que ver a sexualidade coa moralidade?
Por ser sexualmente activo xa non teño ideas? Xa non teño unha moralidade válida? Que fago, ma corto?
Eu teñome por ser unha persoa cunhas ideas moi clariñas sobre o que me parece correcto e non-correcto, un código ético persoal, por así chamalo, e, segundo a argumentación deste señor, só por ser sexualmente activo, por non crer na castidade ata o matrimonio, por considerar correcto calqueira tipo de acto sexual, perdo todo ese código ético?
Non señor.
Por aí non paso, e creo que a mocidade en xeral non debería pasar. Un dos argumentos preferidos da moralidade e da política do pensamento nacionalcatolicista-tradicionalista é acusar ao contrario de falta de moralidade. Pero non, non é falta de moralidade, é unha idea de moral máis aberta, relativizando o concepto de pudor, que pouco aporta, e no que se basea a moralidade, os "usos-y-costumbres" do pensamento conservador.

Non é falla de moralidade, señores, é unha outra, igual de válida (e desde o meu punto de vista, mellor) moralidade.

"Lots of Laughter and Sex"

You said, when we embarked on this great adventure together, that lots of laughter was essential in a relationship.
I agreed.
You also made the point that a great deal of sex was of equal importance.
Again, I agreed. Wholeheartedly.
In fact I remember your exact words: laughter and sex are the barometers of a relationship. This was the statement you made, if I remember correctly.
Don't get me wrong. I couldn't agree more. But not at the same time, ya fuckin cow.

WELSH, Irvine (1995): "Lots of Laughter and Sex" in The Acid House, p. 63. London: Vintage.